Het korte antwoord is: ja, dat kan, en ja, dat kan gevaarlijk zijn. Het fenomeen staat bekend als waterintoxicatie of hyponatriëmie. Daarbij raakt het natriumgehalte (zoutgehalte) in het bloed te sterk verdund omdat je zoveel water drinkt. Natrium (van keukenzout) is een essentieel elektrolyt in ons lichaam dat helpt bij het regelen van de vochtbalans (dorstprikkel) en het doorgeven van elektrische signalen in zenuwen en spieren. Wanneer het natriumgehalte te ver daalt in het bloed, treedt water de bloedbaan uit naar de weefsels, gewoon op grond van concentratieverschil (osmose). Dit gebeurt ook in de hersenen. Echter wanneer er vocht uit de bloedbaan treedt binnen de schedel zal de druk op de hersenen toenemen en dit kan ernstige gevolgen hebben.
In milde gevallen leidt dit tot hoofdpijn, misselijkheid en verwardheid. In ernstige gevallen kunnen stuipen, coma en zelfs overlijden optreden. Zulke situaties zijn zeldzaam, maar niet denkbeeldig. Ze komen vooral voor bij duursporters die tijdens lange inspanningen (marathons) extreem veel water drinken zonder voldoende zouten aan te vullen, of bij mensen die in korte tijd grote hoeveelheden water consumeren, bijvoorbeeld bij bepaalde psychiatrische aandoeningen of gevaarlijke “drinkchallenges”.
Betekent dit dat we bang moeten zijn voor ons dagelijkse glas water? Zeker niet. Ons lichaam beschikt over een verfijnd regelsysteem. Dorst, urineproductie en hormonen zoals ADH (anti diuretisch hormoon, gaat omlaag bij veel drinken) zorgen ervoor dat een gezonde nier overtollig water efficiënt kan uitscheiden. Pas wanneer de inname sneller gaat dan de uitscheiding — grofweg meer dan één liter per uur gedurende meerdere uren — ontstaat er risico.
De les is dus geen wantrouwen tegenover water, maar nuance. Luister naar je lichaam, drink voldoende maar overdrijf niet, en wees extra alert in extreme omstandigheden zoals bij zware inspanning of hitte.
"*" geeft vereiste velden aan
