Dat is misschien wel de belangrijkste boodschap uit het onderzoek van het Radboudumc tijdens de Nijmeegse Vierdaagse. De vraag was eenvoudig: kunnen mensen met diabetes veilig een zware wandelprestatie leveren? Het antwoord bleek verrassend positief.
De onderzoekers volgden mensen met diabetes tijdens maanden van voorbereiding én tijdens de Vierdaagse zelf. Natuurlijk waren er aandachtspunten. De bloedsuiker schommelde sterker bij de wandelaars met diabetes dan bij wandelaars zonder diabetes en een goede trainingsopbouw bleef belangrijk. Maar verder reageerde het lichaam opvallend normaal. Hartslag, lichaamstemperatuur, vochtbalans, wandelsnelheid en finishtijden verschilden tijdens de Vierdaagse nauwelijks van de controlegroep.
Misschien nog indrukwekkender was wat er gebeurde vóór de eerste wandeldag. Al tijdens de trainingsperiode verbeterde de insulinegevoeligheid aanzienlijk. Omdat de spieren meer gebruikt worden (wandelen) hebben ze meer glucose nodig als brandstof. De spieren worden dan weer gevoeliger voor insuline waardoor de glucose uit het bloed makkelijker de spier in kan. Dit resulteerde bij een groot aantal deelnemers aan het onderzoek in een vermindering van medicatie. Een enkeling kwam helemaal van de medicatie af.
Regelmatig wandelen bleek niet alleen een voorbereiding op een sportieve uitdaging, maar ook een investering in de gezondheid op de lange termijn. Het mooie aan dit onderzoek is dat het een hardnekkig misverstand ontkracht. Diabetes betekent niet dat het lichaam kwetsbaar is voor inspanning; vaak is het juist gebaat bij beweging. De Vierdaagse is daarmee veel meer dan een wandeltocht. Het laat zien wat er mogelijk wordt als wetenschap en praktijk elkaar ontmoeten. Iedere stap brengt je dichter bij de finish, maar wellicht ook verder weg van de complicaties van diabetes.
Misschien is dat wel de mooiste conclusie van het onderzoek: gezondheid begint niet met een wonderpil, maar met de eerste stap.
"*" geeft vereiste velden aan
